Yorugʻ yulduzga
ChoʻlponYorugʻ yulduzgaerkin sheʼrjadid adabiyotitarixistiqlol
Goʻzal yulduz, nurli yulduz, tez soʻzla
Otalarning tarixdagi xatosin;
Shul xatodan osigʻlanib yovlarning
El koʻksida surgan ishrat, safosin.
Soʻzla, anglat oʻtgandagi turmushning
Butun qonli, shonli, jonli yerlarin.
Koʻz oldimga jilvalantir yurt uchun
Jonlar berib, qonlar toʻkkan erlarin.
Oʻynat, qoʻzgʻat, toʻlqinlantir, hovliqtir
Keng Hazarning koʻm-koʻk yumshoq suvlarin.
Soʻzlattirib charchat, horsin, charchasin,
Teri oqsin, koʻkka chiqar bugʻlarin.
Koʻpiklantir, mayda oppoq koʻpikdan
Koʻylak kiydir, yasantir suv betlarin.
Ul suvlar-la pardoz qildir, kiyintir
Togʻli, toshli qirgʻoqlarin, chetlarin.
Nega jimsan, nega javob bermaysan?
Nega koʻzing qizarindi, yoshlandi?
Nega yuzing soʻlgan kabi yumshardi?
Nega senda bir talvasa boshlandi?
Bilaman men: soʻzlamaysan shuning-chun,
Soʻzlaydirgan yaxshi soʻzing yoʻq erur.
Ogʻiz ochsang yoʻqsil elni ezmakka,
Qon qilmoqqa hasratlaring koʻp erur.
Mayli, mayli, qandoq achchiq boʻlsa ham,
Toʻgʻri soʻzni yashirmasdan soʻzlay ber.
Har qanchalar yurak yorgich kuy boʻlsa,
Botir boʻlib sekingina kuylay ber.
Oʻtganlarning zahari ham bu kunda
Koʻngillarga tegmay oʻtar kabidir.
Kechmishlarning yigʻisi ham shu kunda
Yoʻqsil dilni suyuntirar kabidir.
Falokatlar koʻrgan ota-bobolar
Istiqlolning qimmatini bilmagan.
El va yurtni saqlar uchun soʻng xonlar
Tuzukkina chora, tadbir qilmagan.
Biz, yoʻqsillar, boshqalarga qul boʻlib,
Chet oyoqlar tovonida ezildik.
Har yaramas, har buzuqning tagida
Alam tortgan, jabr koʻrgan biz edik.
Yetar, boʻldi! Meni gapga solding-da,
Oʻzing unda tinglabgina turasan.
Yana, tagʻin taʼsirlanib soʻzimdan,
Oh-voh qilib oʻzni har yon urasan.
Soʻzla sen-da tillaringni oʻynatib,
Eski olam ichra bizni olib bor.
Yashrin yotgan pardalarni, zulmatni
Qarab turma, nuring bilan yirt, yubor!
Yalintirma, boshqalarga yalingan
Kabi sen ham yalintirmoq istaysan,
Ezilganni ezishlikka, sen goʻzal,
Ozroq sharm, ozroq hayo qilmaysan.
Soʻzla, anglat, goʻzal yulduz, tez soʻzla,
Men-da sening chiroyliging soʻzlarman.
Hazardagi koʻpiklarga birlashib
Seni maqtab shirin kuylar kuylarman.
Ogʻiz ochding, tovshing keldi, ey yulduz,
Soʻzla-soʻzla, yot kishi yoʻq, ikkimiz!..
Qoʻshilgan:
Shu muallifning boshqa sheʼrlari
- Binafsha
Binafsha, senmisan, binafsha — senmi,
Koʻchada aqchaga sotilgan? - Goʻzal
Qorongʻu kechada koʻkka koʻz tikib,
Eng yorugʻ yulduzdan seni soʻraymen. - Kishan
Kishan, gavdamdagi izlar bu kun ham bitgani yoʻqdir!
Temir barmoqlaringning dogʻi butkul ketgani yoʻqdir! - Koʻngil
Koʻngil, sen munchalar nega
Kishanlar birla doʻstlashding?
Yana sheʼrlar
- Dardiga darmon istamas
Bizni Turkiston eli dardiga darmon istamas,
Zulmat ichra kechsa umri, mohi tobon istamas,Erkin sheʼr · Hamza Hakimzoda Niyoziy
Erkin sheʼr - Mirrix yulduziga
Goʻzal yulduz, yerimizning eng qadrli tuqgʻani!
Nega bizdan qochib muncha uzoqlargʻa tushibsan,Erkin sheʼr · Abdurauf Fitrat
Erkin sheʼr - Oʻgit
Ogʻir yigit, sening goʻzal, nurli koʻzingda
Bu millatning saodatin, baxtin oʻqudim.Erkin sheʼr · Abdurauf Fitrat
Erkin sheʼr - Erkin sheʼr
- Erkin sheʼr